De Tjasker bij het BC de Wieden

Ik borduur nog even verder op het afgelopen weekend. Voordat we een tocht over het water gingen maken maakte ik een foto van een molen. Vandaag heb ik opgezocht wat soort molen dit is. Het is een paaltjasker. Deze wordt gebruikt om de waterhuishouding te regelen. Het waterversxhil kan niet hoger dan 50 cm worden. Wil je een groter verschil moet je andere molens gebruiken.
Ik zocht naar de soort molen op het internet en kwam een website tegen van iemand die ze in model bouwt. Een beetje technisch, maar wel heel interresant. Zo weet je wel hoe de werking hiervan in zijn werk gaat.
Hier is de link Ebe de Jong

Opening nieuwe bezoekerscentrum en Oog in Oog met de boswachter

Gisteren een heerlijk dagje in de Wieden geweest met vriendin @tijgerlady . Wat is het toch een prachtig gebied. Echt genieten. En wat een mooie plek om een bezoekerscentrum te hebben. Erg mooi geworden. Al weet ik niet hoe het er daarvoor uitzag.  En wat een prachtig weer. Echt een ongelooflijk bijzondere dag. De energie stroomde mijn lichaam in. Ik voel me helemaal opgeladen.
Dankzij @Bosw8terRoos waren we nog op tijd voor een rondvaart in de Wieden. Bedankt Rosalie.  We voeren van mooi wijds tot kleinere stroompjes door het riet.

De geschiedenis die werd verteld door onze gids Mathiska Lont  is uniek.

Uitleg van plantensoorten, giftige en niet giftige. Nuttige planten. Diep of ondiep water. Turf, alles werd even besproken. En sommige materialen gingen in het rond potscherven en turf. Leuk om al die informatie te krijgen. Je kijkt dan toch weer heel anders naar dit mooie gebied.

’s Avonds hadden we bij hetzelfde bezoekerscentrum een presentatie van het boek OOG in OOG geschreven door boswachter Andre Donker (@andredonker) Met daar aanvast een nachtwandeling. Spannend. Maar eerst een hapje eten.

Dat deden we in Vollenhove. Prachtig dorp en een mooie locatie om een hapje te eten. Dit deden we in de Brasserie Oranjerie op het Landgoed Oldruitenborgh. Het was echt voortreffelijk. We voelden ons even heel rijk. En we konden ook nog steeds buiten eten. Wat een genot in deze tijd van het jaar.

Om half acht waren we weer terug in het bezoekerscentrum Andre Donker was aanwezig en nog veel meer tweepies. Leuk hoor om eens in real life te zien. Trots als een pauw presenteerde Andre zijn boek gevolgd door een nachtwandeling. Heel bijzonder. Een heldere hemel en superzacht weer gaf een extra demensie aan deze wandeling. Puur genieten. Onderweg zang en er werd een stukje voorgelezen. Prachtig. Het geroezemoes van mensen die zo stil mogelijk probeerden te zijn. In het donker zie je niet veel, maar hoor je des te meer.
De sterren staan strak aan de hemel en de maan schijnt achter de bomen. Wat
willen we nog meer. Het was echt genieten. En ik heb iets terug gekregen wat ik allang kwijt was. Bedankt Andre voor je mooie boek.

Bron laatste twee foto’s: http://www.binne.nl

Oog in oog met de boswachter
Natuurontmoetingen
Auteur(s): André Donker
ISBN-13: 9789077824054
Uitgeverij: Landwerk, 2011

De natuur is belangrijk

De boswachters en alle mensen die zich voor de natuur inzetten, zijn heel modern. Al heel snel weten ze een weg door twitterland te vinden. Gisteren is er zelfs een twexcursie georganiseerd. Twexcursie een nieuw woord:-)  Een aantal tweeps zijn met Frans Kapteijns en Andre Donker op pad geweest. Het is mooie manier  om de mensen dichter bij de natuur te brengen. Op die manier is de sociale media wel heel leuk. Het is nodig om de mensen dichter bij de natuur te brengen. Zeker nu het kabinet de natuur niet eens noemt en fors gaat bezuinigen. Juist nu is het noodzakelijk dat mensen weten hoe belangrijk die natuur is. Dat we niet zonder kunnen. Laten we ons vooral in gaan zetten voor de natuur. Die is uniek en moeten we zuinig op zijn.

Leuke herinnering

Door een tweet van @RolienvdBelt kwam er even een herinnering naar boven.
Een herinnering van toen ik nog bij de thuiszorg werkte. Volgensmij alweer 25
jaar geleden. Misschien wel langer.  Ik moest naar iemand toe om daar de boel schoon te maken. Ik wist niet zo goed waar ik moest zijn. Maar na een tijdje rondgefietst te hebben dacht ik dat ik bij het goeie adres was. Ik belde aan en het duurde even voordat de deur openging. Een heel oud mannetje deed de deur open Hij stond daar in zijn hemd en lange onderbroek. Hallo zei hij kom binnen. Ik dacht echt dat ik goed zat. In de kamer aangekomen kwam er ook een oud vrouwtje aanschuifelen. Goedemorgen jongedame zei ze. Ik vond het allemaal een beetje vreemd. De man vroeg aan mij van welke kerk ik was en  zei er gelijk bij dat hij het heel leuk vond dat de kerk zulke dingen deed. Ik zei dat ik niet van de kerk was, maar van de thuiszorg en dat ik kwam schoonmaken. Maar het mannetje hield vol. En ik kreeg koffie met een koek en ze vonden het wel gezellig. Mijn god dacht ik. Ik zit verkeerd, ik zag een envelop liggen met de naam van het echtpaar er0p. Ik moet kantoor bellen. Maar ja, toen had je nog geen mobiel zo als nu. Ik vroeg of ik even gebruik mocht maken van de telefoon. Nou dat was prima. Op kantoor was al grote paniek. Waar was ik. Ik zei dat ik op een verkeerd adres zat en nu direct naar de overkant ging om naar de goeie persoon te gaan. Ik nam afscheid van het echtpaar. Die het zeer konden waarderen dat ik hun had wakker gemaakt. En ze dachten nog steeds dat ik van de kerk was. Het is ze nooit duidelijk geworden. Ik kon me wel voor mijn kop slaan dat ik op het verkeerde adres zat, maar ik moest ook vreselijk lachen. Ik moet nog vaak denken aan het echtpaar en het mannetje die gewoon in zijn lange onderbroek de deur opendeed. Leuke herinnering.

Stichting Mont Ventoux

Waterdruppels op het raam. Ik ben in gedachten. Met op de achtergrond radio drenthe. De trektocht is aan de gang. Het houd me best bezig die trektocht. Wat een goeie actie. Het trekdoel is Stichting Mont Ventoux. Een stichting die geld inzamelt tegen de bestrijding / verzet van kanker. Eerlijk gezegd had ik er nog nooit van gehoord. Het is goed dat er meer bekendheid aan wordt gegeven. Wie heeft tegenwoordig niet met kanker te maken. Bijna in iedere familie komt het wel voor. Ook bij mij. Mijn vader is overleden aan leukemie. Mijn oma en broer hadden huidkanker. De moeder van mijn vriendin had baarmoederhalskanker en zo zijn er nog veel meer mensen die er mee te maken hebben. Het is een vreselijke ziekte. Goed dat er geld voor wordt ingezameld. Margriet Benak gaat de Mont Ventoux oplopen. Een hele prestatie. Zij zoekt nog meer sponsors. Hoe je haar kunt steunen kun je lezen op deze site.  Go for Mont Ventoux

Mussen

Musje zijn mijn favoriete vogeltjes op moment. Om het huis is het een drukte van jewelste. Achter het huis poedelen ze in de fontein en voor het huis zitten ze met z’n allen in de boerenjasmijn te kwetteren. De jongen wordt gevoed. Het is een genot om er naar te kijken.

Aquarel

Ik zou vandaag voor in de tuin aan het werk. Maar de buurman was zo druk met zijn tuin bezig dat ik het maar even opgeschoven heb naar morgen. Anders loop ik toch maar in de weg. Er lag ook allerlei materiaal op mijn pad.
Ik had bedacht om maar eens te gaan schilderen. Tekenen ben ik wel bekend mee, maar schilderen heb ik eigenlijk maar heel weinig gedaan. En zeker een aquarel maken had ik nog nooit gedaan. Dus maar eens proberen.
En jawel, mijn eerste aquarel heb ik gemaakt. Ik ben nog lang niet tevreden en ik moet echt nog veel leren, maar het begin is er.